این که گویی هرگز حتی در ذهنت جایی نداشتم
چه خوش خیال است دل شکسته ی من
دو این اندیشه بودم که تو بعد من پژمرده خواهی شد
افسوس حتی یادم را هم باخود نبردی
قلبت چه سنگ شده
مرا به قهقرای نابودی کشاندی هرگز لبخند نخواهم زد ....
ما را در سایت دل نوشته های تنهایی دنبال میکنید
برچسب: پایان خنده بازار,پایان نامه خنده درمانی, نویسنده: بازدید: 7